Case Gaby en Jim.

Gaby: “Vorig jaar heeft Jim mij heel romantisch ten huwelijk gevraagd. We waren op duikvakantie op de Malediven en tijdens de laatste duik die we maakten, ging Jim letterlijk door de knieën, wat niet meevalt op de zeebodem!”

“Eerst had ik niet helemaal door wat Jim aan het doen was, ik dacht dat hij een vis of een stuk koraal van dichtbij wilde bekijken, maar toen zag ik opeens dat hij iets aan het opschrijven was op een wetnote. Onder water kun je natuurlijk niet praten, dus je communiceert met gebaren of je schrijft iets op een soort bord. Dat is dus die wetnote. Ik zwom naar hem toe, want ik was benieuwd wat hij wilde zeggen. Toen zag ik ‘wil je met mij trouwen?’ staan. Ik was verrukt en knikte natuurlijk hartstochtelijk ‘ja’. 

Vrijwel meteen daarna zijn we naar de oppervlakte gezwommen, waar we elkaar in de armen vielen. Op de boot stond al een fles champagne klaar. De crew was namelijk wel op de hoogte gebracht van Jims plannetje. Dat hij alles van tevoren had bedacht en gepland, vond ik extra ontroerend.”

Jim: “Toen we thuiskwamen, zijn we meteen begonnen met de voorbereidingen van ons huwelijk. Het wordt namelijk een groot, waanzinnig feest dat van ’s ochtends vroeg tot diep in de nacht zal duren. Natuurlijk hebben we ons ook verdiept in de zakelijke kant van ons huwelijk. We trouwen op huwelijkse voorwaarden, dat hebben we al laten vastleggen bij een notaris.”

Gaby: “We vragen ons wel af wat voor consequenties trouwen heeft voor ons pensioen. Ik werk nu zeven jaar, waarvan drie als human resource manager van een bank, Jim is vier jaar managing director van een koekjesfabriek, daarvoor heeft hij vijf jaar andere functies vervuld. Hij werkt dus al langer dan ik en verdient ook meer. Onze vraag is: wat kunnen of moeten we doen met ons pensioen?”