Opa, vertel nog eens.

Vorige week kende een memorabele dag. Weet u het nog, 9 maart 2009? 8 jaar geleden werd het dieptepunt in de AEX bereikt. De AEX daalde toen in drie kwart jaar van 500 tot onder de 200 punten. Ik kan het me nog goed herinneren, net als de correcties van 2001, 2003 en die van 1987 toen ik naast Kees de Kort met open mond van verbazing naar een flikkerend Reuters scherm zat te staren. Maar de dip van 2008 - 2009 was bijzonder door zijn lengte en hevigheid. Als je meerdere van dit soort grote dalingen hebt mee gemaakt, weet je wat je te doen staan: kopen! Maar als de koersen, zoals in 2008 - 2009 steeds maar weer blijven dalen, word je daar op een gegeven moment wel moe van. Iedere maand staan de koersen weer lager.

Ik had het geluk dat ik op die dag een broker aan de lijn had. Hij vertelde me dat hij toch maar weer aandelen had gekocht. Immers, wat zou hij later tegen zijn kleinkinderen moeten vertellen, als ze vroegen; en opa wat heeft u gedaan toen de AEX onder de 200 stond? Alleen om deze reden had hij gekocht, beseffende dat koersen altijd nog lager kunnen. Dit mogelijke toekomstscenario opende ook mij de ogen en ik heb toen voor mij en de kinderen simpele AEX-trackers gekocht.

Opvallend genoeg is er in de afgelopen 8 jaar weinig met de onderliggende winstgevendheid gebeurd. De winsten van de onderliggende bedrijven zijn met een hele bescheiden 10% gestegen. Dat is heel erg weinig over zo’n lange periode. De waardering van aandelen is echter verdubbeld. Toen betaalde men 8x de verwachte winst, nu 16x. Daarbovenop heeft u nog flink wat dividend ontvangen, zodat uw totale rendement in deze 8 jaar 230% was.

Maar als de beurs zo duur is, komt er dan ook een correctie?

Wie het weet mag het zeggen. Eens in de maand hou ik voor ACTIAM een enquête onder beursexperts. Een van de experts beschreef deze beurs als een adrenalinebeurs. Een mooie omschrijving. Immers adrenaline zorgt ervoor dat je doorgaat, daar waar je lichaam al lang heeft gezegd dat je moet stoppen. Maar er komt een moment dat het echt op is. En dat is pas het moment van de correctie.

Ik leer mijn kinderen hoe ze moeten reageren bij een koersdaling. Bij de eerste 10% koersdaling koop je wat en hoop je op een verdere daling. Want dan kun je nog goedkoper kopen. Op deze manier prepareer je je hersenen voor een volgende correctie. En raak je niet in paniek. Dat lijkt makkelijk, maar valt in de praktijk niet mee. Soms heb je daar een verhaal van een broker voor nodig. Ja, opa vertel nog eens.

Corné van Zeijl.

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij ACTIAM. Daarnaast is hij een graag geziene beurscommentator bij onder meer RTL Z en BNR en schrijft hij columns voor verschillende media.