Lessen van 2017

Beleggen is vooruitzien. Maar soms, zoals op deze laatste beursdag van het jaar, mag je ook eens terugkijken. Wie weet kunnen we er wat van leren. 2017 was een bijzonder jaar. Allereerst door de rust. We hebben alle Europese verkiezingen en zelfs Trump doorstaan. Als je naar de grafiek van de S&P 500 dit jaar kijkt, dan lijkt het wel of Mr. Market een liniaal heeft genomen en daar de koersen langs heeft gelegd. De S&P 500 (inclusief ontvangen dividend) is iedere maand gestegen en dat was nooit eerder gebeurd. Ideaal voor de belegger en slecht voor de speculant.

Ook de dollar had een bijzonder jaar. Een jaar geleden ging iedereen van een euro-dollarverhouding van 1 uit. Nu niemand meer. Dat is op zich ook logisch. De eurozone-economie lijkt als een feniks herrezen en ook de vooruitzichten voor 2018 zijn rooskleurig als je bijvoorbeeld op de inkoopmanagers afgaat. Toch ben ik persoonlijk een stuk enthousiaster over de greenback. Het renteverschil tussen de eurozone en de VS maakt de dollar een stuk aantrekkelijker. Bovendien zitten de meeste speculanten massaal short in de dollar. Meestal is het verstandig die speculanten als contrair signaal te gebruiken.

Die zonnige economische vooruitzichten hebben ook voor een prachtig winstjaar gezorgd. Meestal worden de analisten in de loop van het jaar somberder over de winsten. Maar in 2017 dus niet. Een dergelijke opwaartse winstbijstelling hadden we in Europa sinds 2007 niet meer gezien.

Ook de combinatie van stijgende waardering van Amerikaanse aandelen en de stijgende rente verbaasde mij. De risicopremie op Amerikaanse aandelen versus obligaties is nog maar net iets meer dan 2%. Dat is bijna het laagste punt van de afgelopen vijf jaar. Uit ervaring weet ik dat overwaarderingen langer kunnen doorgaan dan je van tevoren voor mogelijk hebt gehouden. Maar voor de langere termijn is het geen gunstig teken. Let wel: in de meeste wereldwijd in aandelen beleggende beleggingsfondsen zijn de VS nu goed voor ongeveer 60% van het fonds. Dus als de VS gaan, gaan we met z'n allen.

En natuurlijk is 2017 het jaar van de bitcoinbubbel. Bij aandelen kun je nog een waarde bepalen, bij de bitcoin kun je dat niet. Maar, zo redeneren veel bitcoinliefhebbers, dat kun je bij euro's ook niet. En daar hebben ze een punt. Geld is immers niets anders dan een stukje papier met heel veel vertrouwen. Als je aan dat vertrouwen gaat knagen, blijft er uiteindelijk slechts een stukje papier over. De bitcoinbubbel is misschien wel een uiting van afnemend vertrouwen. Dat zou een van Draghi's lessen uit 2017 moeten zijn. Of hij zou daar in ieder geval eens goed over moeten nadenken.

Ik wens u een goed jaar en dat u in 2018 net zo'n mooi rendement zult halen als in het bijna voorbije jaar.